|
İlk Aşkım İlk Sevdiğim Sendin
Maziyezincirlenmişti birzamanlar kaderim. Kalbime de zincir vurulmuştu sanki.Fırtınalar hep içimde dolmayan bir boşluk ise benimleydi hep. Büşraın gözyaşları durmadan akıyordu. Oturmuştu bir banka, gelene geçenealdırmıyordu hiç. Biraz evvel bir holding binasından çıkmıştı. İlkaşkı, ilk sevdiği birzamanlar komşusunun oğlu olan Kaanı ziyaretegelmişti. Senelerdir görmemişti onu. Öyle bunalımdaydı ki.. Yenieşinden ayrılmış sanki bir iki laf edecek birini aramış ve Kaanıgörmeye gelmişti. Sevinçle girdiği yerden ağlayarak çıkmıştı. Kaanınbir sene önce öldüğünü öğrenmişti.
Oysa lisede birlikte okurken üniversiteyi bitirip evleneceklerini söylüyorlardı birbirlerine.
<Bu ağaç bizim olsun Kaan
<Tamam canım
Hemen kalemini çıkarıp ağaca bir kalp çizmiş ve içine isimlerini yazmıştı Kaan.
Düşüncelere dalmıştı Büşra. Apartopar banktan kalktı. Edinekapı Mezarlığına
gitti. Kaanı görememişti ama mezarına gidecekti. Bulacağına inanıyordu. Arkadaşları tarif etmişti.
Mezarlığınkapısında ki çiçekçiden, ençok sevdiği, birzamanlar sevdiğinin verdiğikırmızı gülleri aldı. Kapıda ki görevliye sordu. Birlikte aramayabaşladılar. .
İçinden durmadan
<Hadi Kaan neredeysen bulayım diye dua ediyordu.
Sonunda buldu mezarı
<Ben kapıyı boş bırakamam hanfendi.
<Tamam siz gidin dedi Büşra.
<Kaan ben geldim.
Gözyaşları durmuyordu.
<Bak canım sana kırmızı güller getirdim. Birzamanlar sen alırdın hep bana.
Şimdi ben senin için aldım.
<Nekadar seviyorduk birbirimizi. Neden ayrıldık biz. Mutlu olacaktık oysa..
Nişan yüzüklerimizi bile almıştın. Gençlik işte mantıklı düşünemiyor ki insan.
Hem ağlıyor hem konuşuyordu Büşra.
Evliliğindeçok acılar çektirmişti eşi. Devamlı aldatıyor ve manevi işkenceleryapıyordu. Sonunda dayanamayıp kızını da alıp annesinin yanınagitmişti. Aslında Kaandan bir beklentisi yoktu. Çünki Kaanda evli veiki kızı vardı. Yalnızca arkadaş olarak görmeye gitmişti. Trafikkazasında öldüğünü öğrenmesi onu geçmişe götürmüştü.
<Hanihatırlıyormusun canım pencereden işaretleşir önce sen çıkardın dışarı.Sonra da ben çıkardım. Önceleri kimse anlamasın diye. Otururduk çaybahçesinde.. çok güzel sohbetlerimiz olurdu. Nezaman iş ciddiye bindi.Evlenme kararı aldık. O yengen yok mu. Bizi ayırmak için yapmadığıkalmadı.
Ve bizi ayırdı. Belki sen de mutlu olamadın eşinle. Bensehiç olmadım. Bazen seni düşünürdüm. Seninle evli olsaydım mutluolurdum. Sen beni anlıyan sevgi dolu biriydin.
Yine gözlerinde kiyaşlar sicim gibi iniyordu Büşraın. . Keşke bugün hiç uğramasaydım. İçimde ki aşk kırıntıları kalsaydıyerinde. Ama mazimin saf ve temiz aşkı köz gibi yanacak bundan sonraiçimde.
Elinde ki gülleri mezarın toprağına tek tek bıraktı.
<Bundan sonra hep güllerle geleceğim. Mekânın cennet olsun Kaan
Birzamanlaraşık olduğu deliler gibi sevdiği arkadaşını, gözü yaşlı olarak bıraktı.Hayat herzaman süprizlerle doluydu. Bazen böyle acı süprizler deinsanın karşısına çıkabiliyordu.
|
